Coraz więcej kobiet decyduje się na samodzielne malowanie paznokci, a co za tym idzie, rezygnuje z chodzenia do salonów i kosmetyczek. Duży wpływ mają na to plusy wykonywania manicure hybrydowego samemu. Paznokcie możemy malować sobie w dowolnym momencie, nie trzeba umawiać się na terminy, a po jakimś czasie kwota kupienia zestawu zwróci nam się i zaczniemy na tym oszczędzać. Teoretycznie wszystko wydaje się proste, wykonanie hybryd nie jest trudne i każdy jest w stanie się tego nauczyć, ale jaką lampę, lakiery i akcesoria wybrać?
We wrześniu reforma oświaty ruszy pełną parą i w szkołach średnich pojawi się podwójny rocznik. W związku z większą ilością uczniów i braku przystosowania części placówek do ich przyjęcia w tym roku wiele osób nie dostało się do szkoły pierwszego, drugiego czy trzeciego wyboru, a część musiała korzystać z następnej tury rekrutacji.
Swojego bloga założyłam w 2013 roku. Były one wtedy bardzo popularne i w internecie mogliśmy znaleźć mnóstwo stron o różnorodnej tematyce. Dziewczyny (bo to głównie one tworzyły blogi) pisały o modzie, kulinariach, podróżach, makijażu czy najzwyczajniej opisywały swoje codzienne życie, ale robiły to w taki sposób, że aż chciało się czytać i czekało się na kolejne wpisy, aby móc się przy nich na chwilę zrelaksować. Dla mnie w artykułach na blogu zawsze najważniejszy był tekst i to, co autor ma nam do przekazania. Zdjęcia były miłym dodatkiem, jednak w mojej opinii nie stanowiły konieczności. Niestety blogosfera z biegiem czasu postawiła fotografię ponad tekst, więc nikogo nie powinien zdziwić fakt, że blogi zaczęły wymierać, a blogerzy przerzucili się na Instagram, gdzie zdjęcia grają pierwszoplanową rolę.
Każdy z nas na pewno słyszał, że dzisiejsza młodzież jest niewychowana. Młodzi przeklinają, nie ustępują starszym osobom miejsc w autobusie, obgadują kogo popadnie czy zaczynają pić i palić jeszcze w szkole podstawowej. I wiecie co? To prawda! Nie ma co ukrywać, że część nastolatków i dzieci właśnie taka jest.
Szkoda tylko, że osoby, które uważają się za dorosłe, nie widzą w tym swojej winy i nigdy nie wpadły na to, że ta okropna młodzież musiała brać z kogoś przykład, i że ktoś w taki a nie inny sposób ją wychował - czasem z lepszym, a czasem z gorszym skutkiem. To rodzice najczęściej uczą swoje dziecko przekleństw (często nieświadomie). Potem taki przykładowy dziesięciolatek widzi wałęsających się po ulicach alkoholików, ludzi na samym dnie. Idąc do szkoły może doświadczyć braku szacunku ze strony nauczyciela, który jest najmądrzejszy i nawet jeśli nie ma racji, to ją ma, a ty dziecko "zamknij pysk, siądź na dupie i nie pyskuj, bo pogrążenie cię nie będzie dla mnie problemem". Do tego dochodzą starsze panie, które wytykają młodym całe mnóstwo błędów, chociaż same zachowują się niewiele lepiej, a do ich ulubionych zajęć należy podglądanie sąsiadów (osiedlowy monitoring, wiecie), plotkowanie i obgadywanie. Sama jakiś czas temu miałam dość... ciekawą (?) sytuację z ich udziałem. Wracałam z siostrą z miasta, a przed nami szły spacerkiem dwie starsze kobiety. Ich tempo było dla nas zdecydowanie za wolne, więc wyminęłam je, a chwilę później zrobiła to moja siostra i dołączyła do mnie. Przechodząc obok pań usłyszała jak mówią do siebie: "Ile ona może mieć lat"?, "Chyba jest przed dwódziestką". Emmm... Really? Ich życie jest aż tak nudne, że muszą ustalać wiek przypadkowo spotkanej osoby? W pewnym sensie nie było to nic złego - lepsze to niż wyssane z palca plotki, ale sytuacja była moim zdaniem po prostu żenująca.
Jeżeli chcecie innego (mocniejszego) przykładu, jak potrafią zachowywać się ludzie, odsyłam Was do filmiku Izy z kanału na kocią łapę.
Na koniec muszę Wam powiedzieć, że ta niewychowana, ubierająca się na czarno młodzież bez ambicji potrafi być kolorowa i grzeczna, tylko część młodych osób nie miała szczęścia i trafiła na nieodpowiednich ludzi, z których wzięła przykład, a nie miała w sobie tyle samozaparcia i asertywności, żeby się przeciwstawić, powiedzieć "nie" używkom, chamstwu i lenistwu. Jak pisze Agata Kozicka: Nie nauczymy naszych dzieci niczego, czego sami nie potrafimy. Lepiej zatem wygrzebmy z pamięci zasady dobrego wychowania, szacunek, uprzejmość, grzeczny język i zacznijmy je stosować".
Nie chcę usprawiedliwiać swojego pokolenia, ale nie chcę też udawać, że nie widzę problemu wśród dorosłych. Prawda jest taka, że obie strony mają przed sobą sporo pracy.
Hej! Rok szkolny już się kończy, a wraz z nim seria "Ubrania z chińskich stron po kilku miesiącach noszenia". Dzisiaj zrobię Wam małe podsumowanie i napiszę, co warto na takich stronach kupować, a czego lepiej unikać*.
Nadchodzi lato (a patrząc na temperatury i pogodę może już nadeszło?) i być może wiele kobiet i dziewczyn będzie chciało na ten czas zamienić ciężkie podkłady na kremy BB. W związku z tym pomyślałam, że nadszedł idealny czas na publikację tego wpisu. Zrecenzuję tu dwa kremy BB, które sama przez długi czas używałam. Jeżeli jesteście ciekawi, co o nich sądzę i czy w ogóle któryś z nich polecę, to zapraszam do przeczytania dalszej części posta.
Obecnie jestem na ostatnim etapie edukacji szkolnej (studiów oczywiście nie liczę) i od początku swojej nauki zaobserwowałam i słyszałam o różnych układach między rodzicami a ich dziećmi w sprawie ocen. Dzisiaj chciałabym skupić się na dwóch przypadkach. Po przeczytaniu wpisu koniecznie dajcie znać w komentarzach, jakie jest Wasze zdanie na poruszone przeze mnie tematy.
Część z Was pewnie wie, że uwielbiam czytać. W wyborze książek jestem bardzo wybredna i zazwyczaj nie wychodzę poza kryminały, powieści fantasy i biografie. O te ostatnie jest najtrudniej, szczególnie jeśli chcemy dowiedzieć się czegoś nowego i konkretnego. Ostatnio otrzymałam możliwość zrecenzowania biografii Eda Sheerana i nie mogłam z niej nie skorzystać. Jeśli jesteście ciekawi co o niej sądzę i czy spełniła moje oczekiwania, zapraszam do dalszej części artykułu.
Hei! Tym razem przedstawiam Wam wpis z pięcioma cechami, których nie lubię u innych osób. Nikt z nas nie jest idealny i posiada różne minusy, ale te, które zaraz wymienię, są dla mnie najgorsze (i niestety bardzo często spotykane).
'Hmm... Jakie studia wybrać? Zostało tak mało czasu... Wydaje mi się, że architektura wnętrz to dobry pomysł. Uwielbiam takie 'artystyczne' kierunki. Ale zaraz! Przecież muszę iść na medycynę - to było marzenie mojej babci. Nie mogę jej zawieść. Nie lubię biologii i ten kierunek wydaje mi się nudny, ale zrobię to dla babci...'
I to jest błąd! Nie możemy podejmować tak ważnych decyzji pod wpływem prośby/zachcianki kogoś innego. Zdanie różnych osób może nam pomóc, ale nie powinniśmy traktować go jako wyroczni. Pamiętajcie, że potem to WY będziecie musieli, np. pracować w zawodzie, który wybraliście ze względu na babcię, a niekoniecznie Wam odpowiada. Nieciekawa perspektywa, prawda?
